تظاهر
توی کوچه مون یه شِمره
مردِ منفورِ محلست
خونه شو ساخت تَهِ کوچه
کوچه شد کوچه ی بُن بست
اسمِ کوچه مون حُسینه
یادگارِ یه شهیده
صاحبِ خونه ی تازه
سرِ کوچه رُ بُریده
رگِ آجُرای کوچه
خالی از خونِ قیامه
این طرف چن تا پرنده
اون طرف لشگرِ شامه
شِمرِ شمشیر و شرارت
به دگردیسی رسیده
اونکه میمیره حُسینه!
اونکه می بازه یزیده!
اونکه زالو صفتانه
خونِ آجرا رُ نوشید
شِمرِ ما بود که مُحرّم
پیرَنِ سیا می پوشید
داره دق میکنه تنها
واسه دردِ خونه ها حُر
مونده رو گردنِ کوچه
تیغِ مسمومِ تظاهُر...
وحید شعبانی
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
