وحید شعبانی

طاغی محزون، بی شرم نجیب

تو را دوست دارم
و تنها تو را میخواهم.
نگاه بی شرم نجیبت را،
صدای طاغی محزونت را.

در خوابهایم
با تو همآغوشم،
و مکرر تو را می بوسم.

دستانت را
و گیتارت را،

تو معبود من
و معشوق من
و پدر و مادر من،
و فرزند من،
و خویشتن منی.

برایم عاشقانه بخوان،
تا برایت شاعرانه بنویسم.

5 صبح
17 شهریور 93